Dawno dawno temu, czyli ile trzeba czekać na niesprawiedliwość? adw. Joanna Parafianowicz

Opowiem Państwu historię o problemach, z którymi mierzą się moi klienci. Ci sami, którzy – troszcząc się o własne sprawy – powinni równocześnie zrozumieć, że Skarbowi Państwa także nie jest lekko; że na jednego sędziego przypada zbyt mało asystentów; że warunki pracy w sekretariatach sądów nie zachęcają; że sąd może się spóźnić, bo sprawa się przeciąga, choć strona musi być punktualna; że refleksja wymaga czasu, a na „dobre” warto poczekać.

Aby nie było, że klient mierzy się wyłącznie z sądami, powinien mieć na uwadze także to, że sprawiedliwość bywa nierychliwa. Nawet zasadna skarga na adwokata nie musi zakończyć się sprawnym postępowaniem, a ubezpieczyciel – mimo jednoznacznego stwierdzenia deliktu – wcale nie musi chcieć przejąć odpowiedzialności z tytułu OC (które, jak wiadomo, zasadniczo zmienia położenie klienta adwokata czy radcy prawnego w porównaniu z klientem prawnika bez uprawnień zawodowych).

Dawno dawno temu moja klientka doznała szkody wskutek działań swojego pełnomocnika. Towarzyszę jej od samego początku – od 2013 r., gdy miała jeszcze nadzieję na pozasądowe zakończenie sporu (nie udało się). Sprawa wydawała się oczywista: podpisano umowę, udzielono pełnomocnictwa, zapłacono wynagrodzenie. Pełnomocnik nie podjął jednak umówionych działań w znanym od początku terminie, przez co roszczenie klientki wygasło. Przeszłyśmy więc razem postępowanie dyscyplinarne, które – głównie z uwagi na postawę obwinionego (on mieszkając w Warszawie nie stawiał się niemal wcale na terminach, ona – mieszkają w Londynie była obecna na każdym) – trwało od złożenia skargi na początku 2014 r. do stwierdzenia jego wykonalności 10 lutego 2018 r.

Gdy – z uwagi na oczywistość działań adwokata – sprawa trafiła do ubezpieczyciela, klientka liczyła na rychłe (ekhm) zakończenie. Mimo złożenia wszystkich niezbędnych dokumentów, a następnie ich uzupełnienia, po 2 latach, tj. w 2020 r., konieczne okazało się wniesienie pozwu o zapłatę.

Sprawa zakończyła się wyrokiem oddalającym – jak to często bywa w sprawach „oczywistych” – wydanym 17 maja 2024 r. W sprawie odbyła się jedna rozprawa. Na sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia klientka czekała do 11 września 2024 r. Powódka – jak widać cierpliwa – w końcu nie wytrzymała. Przy okazji apelacji złożyła skargę na przewlekłość postępowania.

Co było dalej? Z pewnością postępowanie nie przyspieszyło.

Wprawdzie w październiku 2024 r. apelacja i skarga trafiły do właściwych sądów, lecz pierwsza nadal nie została rozpoznana, a drugiej nadano sygnaturę… 9 lutego 2026 r.

Doskonale wiem, że adwokatom zdarzają się błędy, a sędziowie nie pracują w idealnych warunkach. Ale to nie obywatel jest od tego, by rozumieć system. To system jest od tego, by działać dla obywatela.

adw. Joanna Parafianowicz