Lajki nie przyjdą na rozprawę

Rosnąca konkurencja na rynku usług prawnych wymusza konieczność wyróżnienia się. Prawnicy podejmują więc próby budowy tzw. „silnej marki osobistej”. Sprzyjają temu „poluzowane” zasady informowania o własnej działalności (mam jednak nadzieję, że poziomem groteski nigdy nie zbliżymy się do np. amerykańskich adwokatów zajmujących się odszkodowaniami).

Poniżej kilka osobistych przemyśleń na temat tego, jak takie próby wyglądają w praktyce. Metodą prób i błędów.

Od razu uprzedzam: jeśli oczekujecie, że promocja w social mediach automatycznie przełoży się na wzrost liczby klientów – możecie sobie oszczędzić trudu i czasu czytania dalszej części tekstu.

Nie sprzedam Wam „golden rule”, czyli przepisu na pozyskanie klienta. To tak nie działa. Jednak – jak powiedziała mi znajoma dyrektor marketingu – „Twoja obecność w social mediach jest niezbędnym elementem budowy silnej marki osobistej”. Należy przy tym pamiętać, że nic nie zastąpi świadczenia usług prawnych na wysokim poziomie ani poleceń (głównie w ramach „marketingu szeptanego”).

Nie jestem pod tym względem wyjątkiem – również chcę się pozytywnie wyróżnić. Nagrywając własny podcast („Otter Way. O prawie. Inaczej.”), przyświecała mi jednak przede wszystkim jedna idea: po pierwsze – nie zanudzić. Odczuwam pewien niedosyt, bo zapewne istnieje wiele wartościowych podcastów prawniczych, ale ograniczenia czasowe wymuszają selekcję przyswajanych treści.

Jestem także aktywny na LinkedIn, co ma związek z rolą i funkcją, jaką pełnię w kancelarii. Do tego medium podchodzę z dużą pokorą, ponieważ oczekiwania dotyczące zasięgów często rozmijają się z rzeczywistością. Przykład? Ostatnio wydawaliśmy książkę o tematyce prawnej – przedsięwzięcie wymagające czasu i wysiłku. Tymczasem, ku mojemu zdziwieniu, większe zasięgi generowały posty dotyczące np. kontrowersji wokół funkcjonowania sądów.

Morał? Nawet na tak poważnej platformie ludzi interesują przede wszystkim personalia – kto awansował, zmienił pracę, stracił ją lub się przebranżowił.

Powyższe pokazuje, że sam wciąż jestem w procesie uczenia się. Trzymam się jednak strategii, zgodnie z którą na LinkedIn jestem bardziej „na serio”.

Wciąż nie dojrzałem natomiast do – bardzo popularnych – historii o porażkach, upadkach i powrotach. Jak każdy prawnik, doświadczam zawodowych niepowodzeń. Problem w tym, że trudniej jest mi o nich mówić czy pisać. Nie wiem, na ile wynika to z kalkulacji, a na ile z cech osobowości.

Tymczasem to właśnie taki content – jak się twierdzi – czyni nas bardziej autentycznymi, a przez to… ludzkimi. Mam jednak poważne wątpliwości. To dylemat: czy potencjalny klient rzeczywiście chce czytać o osobie przegrywającej spór czy kończącej negocjacje spektakularnym fiaskiem, skoro szuka prawnika zdolnego skutecznie rozwiązać jego problem?

Z tyłu głowy mam historię, którą opowiedział mi kiedyś znajomy adwokat.

Odwiedził salon samochodowy, gdzie sprzedawca przyznał, że zwraca uwagę na to, jakim samochodem jeździ prawnik – i nigdy nie wybrałby takiego, który jeździ gorszym autem. „Panie mecenasie, jak taki prawnik miałby mi pomóc, skoro nie potrafi pomóc samemu sobie?”

Myślę, że było w tym sporo racji. Nie jestem zwolennikiem zadłużania się na nowego Mercedesa ani „lansu na kredyt”. Ta historia pokazuje jednak, jak w rzeczywistości myślą (niektórzy) klienci. W moim odczytaniu samochód nie jest symbolem pychy, ego czy zamożności – lecz sprawczości.

Nie chciałbym jednak, aby ta anegdota zaczęła żyć własnym życiem w formie viralowej interpretacji – nie to było moim zamiarem. Tym bardziej że sam jeżdżę kilkuletnim autem, więc być może sprzedawcy nie przypadłoby to do gustu…

Reasumując – nie uważam LinkedIna za właściwe miejsce do pisania „cierpień młodego Wertera”. Chętnie jednak poznam inne zdanie.

Jeśli chodzi o inne media – luźniejsze treści związane z profesją publikuję czasem na Facebooku, choć kiedyś znajomy z przedszkola powiedział mi, że to nie jest dobre miejsce na tego typu przekaz…

Nie samym prawem jednak człowiek żyje. W planach mam więc rozwój social mediów mojego „alter ego” z siłowni („legalnydzik” na Instagramie). Jako dyplomowany instruktor sportów siłowych uważam, że warto zachęcać „białe kołnierzyki” do takiej aktywności. Temu tematowi poświęcę jeden z kolejnych „pokojowych” tekstów.

Podsumowując: nie wierzę w istnienie uniwersalnej metody promocji prawnika w social mediach. Jeśli jednak rozważacie tę drogę – warto robić to w sposób, który pozwoli się wyróżnić. Nie mam bowiem przekonania, czy nagrywanie kolejnych rolek o przepisach prawa, frontem do kamery, to właściwy kierunek. Klienci, szukając prawnika, zobaczą na Instagramie dziesiątki takich materiałów. W czym Wasz będzie wyjątkowy?

Na koniec: wyświetlenia czy lajki nie są powodem do radości. Budują jedynie zasięgi. Koniec końców znaczenie ma to, czy nowy klient napisze lub zadzwoni.

dr adw. Łukasz Wydra